Μεγεθος Γραμμ/ρας

A+ | A- | Reset

ff

ff

ff

ff

ff

ff

ff

ff

ff

Αρχική Σελίδα
Η οικονομική κρίση: κακή συγκυρία ή κατάρρευση ιδεολογημάτων;
 
03-12-2008 20:05

Ζούμε όλοι αυτόν τον καιρό τη «μεγάλη οικονομική κρίση». Ακούμε για χρεοκοπίες τραπεζών, golden boys και για δυσχερείς συνέπειες που «έρχονται». Θεώρησα σκόπιμο να ασχοληθώ μα το θέμα φωτίζοντας -αν και εφόσον το πετύχω- ορισμένες πτυχές.

Το τραπεζικό σύστημα εδράζεται στην αρχή ότι οι καταθέσεις μιας τράπεζας δεν υπάρχουν ανά πάσα στιγμή στα χρηματοκιβώτια, αλλά μέρος τους είναι δανεισμένο στους δανειολήπτες -ιδιώτες, άλλες τράπεζες ή κράτη. Η τράπεζα διατηρεί στα χρηματοκιβώτια μόνο την στατιστικώς αναγκαία ποσότητα χρημάτων για τις καθημερινές συναλλαγές και δανείζει όλα τα υπόλοιπα -το συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος, μετά και την απελευθέρωση της αγοράς χρήματος.

Μιλώντας για την Ελλάδα, η χώρα βαθμηδόν μπήκε σε μια διαδικασία υπερχρέωσης της κοινωνίας. Οι περισσότεροι πολίτες πείστηκαν ότι, παρά να περνάς όλο και πιο στερημένα, είναι καλύτερα να χρωστάς διαρκώς και να ζεις με άνεση. Έτσι, από τον πλήρη κρατικό έλεγχο της δεκαετίας του ’80 (όπου το κράτος ήταν ο εγγυητής της μη υπερχρέωσης της κοινωνίας –π.χ. για τα στεγαστικά δάνεια υπήρχαν «δικαιούχοι» με λίστες αναμονής ετών) περάσαμε σε μια κατάσταση όπου οι τράπεζες κυνηγούν τους πελάτες για να τους πουλήσουν δάνεια, χρήμα. Για να διευκολύνει την κατάσταση αυτή, πριν λίγα χρόνια, η Τράπεζα της Ελλάδος (ΤτΕ) αύξησε από 30% σε 40% το ποσοστό του ετήσιου οικογενειακού εισοδήματος που μπορεί να προορίζεται για δόσεις δανείων, προκειμένου να δοθούν κι άλλα δάνεια. Και τίθεται τι ερώτημα: πως μπορεί να ζήσει ένα τετραμελές νοικοκυριό με ετήσιο εισόδημα €30.000, όταν οι €12.000 πάνε κατευθείαν σε δόσεις δανείων; Το γελοίο του πράγματος είναι ότι κατόπιν, η ΤτΕ έκανε εκκλήσεις στις τράπεζες για «αυτοσυγκράτηση»…

Οι τράπεζες επίσης παγκοσμίως έστησαν ένα σκηνικό όπου δισεκατομμύρια αλλάζουν χέρια με ιλιγγιώδη ρυθμό και τίποτε δε μένει για ώρα ανάγκης στα χρηματοκιβώτια, για να μεγιστοποιούνται τα έσοδα από τους τόκους. .Έφτιαξαν όμως ένα σύστημα εξαιρετικά ασταθές, όπου οποιαδήποτε αδυναμία ενός κρίκου θα συμπαρέσυρε όλη την αλυσίδα. Και η έκρηξη δεν άργησε να συμβεί. Λόγω της υπερχρέωσης της αμερικανικής κοινωνίας με στεγαστικά δάνεια, υπήρξε μια γενικευμένη αδυναμία των δανειοληπτών να τα εξυπηρετήσουν κανονικά. Οι τράπεζες όμως είχαν ήδη προγραμματίσει την είσπραξη των δόσεων για να πληρώσουν τα χρέη τους στους δανειστές τους. Κι αφού δεν είχαν αφήσει χρήματα στα ταμεία πέραν του ελάχιστου, χρεοκόπησαν. Οι τράπεζες στη συνέχεια που περίμεναν επιστροφή των χρημάτων τους από τους χρεοκοπήσαντες, χρεοκόπησαν κι αυτές κ.ο.κ., τα δε μεγαλοστελέχη (golden boys) των τραπεζών πήραν πραγματικά ότι απέμεινε στα ταμεία ως αποζημίωση απόλυσης. Λόγω της παγκοσμιοποίησης της αγοράς, η κρίση επεκτάθηκε σ΄ όλον τον κόσμο.

Η κρίση, λοιπόν έχει συγκεκριμένη προέλευση. Έχει σαν γενεσιουργό αιτία τη νεοφιλελεύθερη ιδεολογία, τη θέση πως όταν ο καπιταλισμός και η «αγορά» αφεθούν χωρίς κανόνες είναι καλύτερα για όλους. Λάθος! Είναι καλύτερα για τους εργοδότες και τις επιχειρήσεις. Είναι καλύτερα για την «ανάπτυξη» της συσσώρευσης κεφαλαίου. Είναι σαφώς χειρότερο για τους μισθωτούς ένα σύστημα το οποίο μεταβιβάζει ηθελημένα πλούτο από τους μισθωτούς στους εργοδότες (γιατί «ό,τι παίρνουν οι κεφαλαιούχοι γίνεται ανάπτυξη, ό,τι παίρνουν οι μισθωτοί γίνεται πληθωρισμός»).

Δεν περιμένω πως οι διοικήσεις των τραπεζών πήραν το μάθημά τους. Ήρθε η ώρα του Κράτους. Το Κράτος, με δομικά στοιχεία του τους Έλληνες πολίτες, στην πλειοψηφία τους μισθωτούς, οφείλει να θέσει αυστηρούς κανόνες στο ελληνικό τραπεζικό κεφάλαιο, προστατεύοντας αποτελεσματικά δανειολήπτες, καταθέτες και εργαζομένους σε δημόσιες και ιδιωτικές τράπεζες. Από τραπεζικής πλευράς, η εποχή του «πωλητή» που μεγιστοποιεί πωλήσεις με κάθε μέσο και κόστος, πρέπει να παραχωρήσει τη θέση της στην εποχή του «συμβούλου», που δημιουργεί μακροχρόνια ικανοποιημένους πελάτες και διασφαλίζει τα μακροπρόθεσμα συμφέροντα της τράπεζας.

Γενικότερα, η κοινωνική κατάσταση στη χώρα έχει φτάσει στο απροχώρητο. Αν δεν υπάρξει γενικευμένη φιλολαϊκή στροφή στην κρατική πολιτική , τα πράγματα θα φτάσουν σε οριακό σημείο. 



Σχόλια αναγνωστών (0)

Για την ώρα δεν έχει δημοσιευτεί κανένα σχόλιο

Κάνε ένα σχόλιο



mXcomment 1.0.6 © 2007-2021 - visualclinic.fr
License Creative Commons - Some rights reserved
< Prev   Next >

Δημοσκοπηση

Συνδεμενοι χρηστες

 

© 2008-2021 ..: Www.TharrosGnomis.Gr :..